Prace interwencyjne

Warunki które musi spełnić pracodawca ubiegający się o pomoc publiczną w ramach prac interwencyjnych:

• Pracodawca musi zobowiązać się do nieprzerwalnego zatrudnienia skierowanych bezrobotnych przez okres min. 12 miesięcy
  w przypadku skierowanego bezrobotnego znajdującego się w szczególnie niekorzystnej sytuacji a w przypadku skierowanych bezrobotnych znajdujących się w bardzo niekorzystnej sytuacji do nieprzerwalnego zatrudnienia przez okres minimum 24 miesięcy
• Pracodawca nie może mieć spadku zatrudnienia a więc musi zapewnić iż utworzone miejsce pracy w ramach prac interwencyjunych spowoduje wzrost netto ogólnej liczby pracowników u danego pracodawcy oraz liczby pracowników znajdujących się w szczególnej niekorzystnej i bardzo niekorzystnej sytuacji
• w przypadku gdy pracadawca ma spadek zatrudnienia w stosunku do średniorocznego stanu zatrudnienia jest możliwa pomoc ale tylko w przypadku gdy pracodawca udowodni iż powodem zwolnienia etatu lub etatów było dobrowolne rozwiązanie stosunków pracy, niepełnosprawność, przejście na emeryturę, dobrowolne zmniejszenie wymiaru czasu pracy lub zgodne z prawem zwolnienie za naruszeniem obowiązków pracowniczych, a nie redukcją etatu.

WAŻNE: Pracodawców którzy są odbiorcami pomocy publicznej tj. należy przez to rozumieć podmiot prowadzący działalność gospodarczą, bez względu na formę organizacyjno-prawną oraz sposób finansowania, określa Rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008r. uznającym niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (Dz. Urz. WE L 214 z 09.08.2008) Przepisy te mają zastosowanie do beneficjentów pomocy w rozumieniu ustawy o pomocy publicznej.

Maksymalna intensywność pomocy brutto na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej i bardzo niekorzystnej sytuacji nie może przekroczyć 50% kosztów kwalifikujących . Do tych kosztów zalicza się wynagrodzenie brutto wraz z składkami na ubezpiecznie społeczne płacone przez płatnika przez okres 12 lub 24 miesięcy.

W ramach prac interwencyjnych zatrudnieni mogą być skierowani bezrobotni będący w szczególnej sytuacji na rynku pracy zgodnie z art. 49 Ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, czyli:

• bezrobotni do 25 roku życia,
• bezrobotni długotrwale lub kobiety, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka,
• bezrobotni powyżej 50 roku życia,
• bezrobotni bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez wykształcenia średniego,
• bezrobotni samotnie wychowujący co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia,
• bezrobotni, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia,
• bezrobotni niepełnosprawni.

Jednocześnie osoby kierowane do pracodawców będącymi odbiorcami pomocy publicznej muszą znajdować się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub bardzo niekorzystnej sytuacji  zgodnie z art. 2 pkt 18 lub 19 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r.

Przez pracownika znajdującego się w szczególnie niekorzystnej sytuacji rozumie się osobę która:

• jest bez stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem w okresie ostatnich sześciu miesięcy lub
• nie ma wykształcenia ponadgimnazjalnego lub zawodowego lub
• jest w wieku ponad 50 lat
• jest osobą dorosłą mieszkającą samotnie, mającą na utrzymaniu co najmniej jedną osobę
• pracuje w sektorze lub zawodzie w państwie członkowskim, w którym dysproporcje kobiet i mężczyzn jest co najmniej
  o 25% większa niż średnia dysproporcja we wszystkich sektorach gospodarki w tym państwie członkowskim i należy do tej grupy stanowiącej mniejszość lub
• jest członkiem mniejszości etnicznej w państwie członkowskim, który w celu zwiększenia szans na uzyskanie dostępu do stałego zatrudnienia musi poprawić znajomość języka, uzupełnić szkolenia zawodowe lub zwiększyć doświadczenie zawodowe

Osoby znajdujące się w bardzo niekorzystnej sytuacji

• oznacza każdą osobę, która jest bezrobotna przez co najmniej 24 miesiące